به بهانه خاکسپاری فرزندان مشترک مادران و پدران انتظار
اختصاصی/ به گزارش خبرگزاری حیات، عطر شهادت دوباره در تهران طنین انداز شد. کوچک وبزرگ و پیر وجوان برای مشایعت فرزندان همیشه جاودان این آب وخاک از ساعت های اولیه صبح در میدان نبوت واقع در منطقه 8 تهران گرد هم آمده و به انتظار نشسته بودند. دیده ها تر شده بود از حضور 8 تن از جوانان بی نام ونشانی که برای حفظ جان ومال وناموس این سرزمین، دل به دریای خون زده و دست از جان شسته بودند. همه بودند، حماسه آفرینان عرصه دفاع مقدس که حالا با صندلی چرخدار حاضر شده بودند ونشان پرافتخار جانبازی بر سینه داشتند، پدران ومادرانی که پس از گذشت سال ها، برای حس کردن مجدد عطر وبوی فرزندان شهیدشان آمده بودند و مادرانی که هنوز چشم براه بازگشت عزیزان خود بودند در کنار مردمی که برای متبرک کردن نفس هایشان به عطر شهدا حاضر شده بودند. تشییع این شهدای گمنام بهانه ای شده بود برای دیدار مجدد همرزمان قدیمی که با آغوش باز به استقبال یکدیگر می رفتند.گویی زمان به عقب برگشته بود و رزمندگان دیروز آماده عملیات می شدند.اما اینبار نه برای نبرد،بلکه برای تشییع وتدفین عزیزترین عزیزانشان که پس از سال ها غربت و دوری برگشته بودند تا روایت کنند خاطراتی را که مدت ها در سینه هاشان حبس کرده بودند.خاطراتی که رنگ کهنگی بر خود نداشت و از شور و سوز گداز آکنده بود.
حالا راوی آن خاطرات، پیکرهای مطهرشهدایی بود که بر دست های مردم به سمت آرامگاه ابدی شان در حرکت بود.بوستان فدک میزبان پیکرهایی شد که ایثار و شهادت را با سکوت خود، در هیاهوی جمعیت فریاد می زدند.فریادی که دل پیروجوان را لرزاند واشک ها را از دیده ها جاری ساخت. فریادی که زمان را درنوردید و رساتر از گذشته به گوش رسید تا مرحمی بر زخم های کهنه گذشته شود.مرحمی که مادر چشم براه فرزند را به دیدار گم گشته اش امیدوار کرد ومردمی را در مسیرپیشبرد انقلاب ثابت قدم تر. 8 شهید گمنام به خاک سپرده شدند ولی یادشان جاودانه شد. شاید روزی هویت آنها نیز شناسایی شود،اما تا آن روز، فرزندان مشترک پدران ومادرانی هستند که روز ها را به شوق بازگشت فرزندان شهیدشان، شب می کنند.میعادگاه جدید مادران انتظار،آرامگاه شهدای گمنام بوستان فدک خواهد بود. مکانی که می توانند دلتنگی روزهای سپری شده را با سنگ صبورهای تازه از سفربازگشته در میان بگذارند. ازاین پس، فارغ از روزمرگی ،هرروز با گذر ازکنار آرامگاه این شهدا، زمزمه ای را خواهید شنید که زدودن وابستگی های دنیوی را به شما گوشزد می کند. چه شیرین است سخن مردانی که به دنیا پشت کرده وخدا را برگزیدند. گواه صدق سخن آنها، پیکرهایشان است که باوجود رشادت ها ودلاوری های بی شمار، بی هیچ چشم داشت وبی نام ونشان در گوشه ای آرمیده اند. یادمان باشد اگر امروز با خیال آسوده سر بر بالین می گذاریم، به برکت شب بیداری ها وجانفشانی های رزمندگان دیروز است واگر بی هیچ دغدغه ای در این خاک قدم برمی داریم، به لطف از خودگذشتگی جوانانی است که روزی برای دفاع از وطن، قدم در میدان های مین گذارده اند. اما حضور پرشور مردم در آیین تشییع وتدفین پیکر 8 شهید گمنام دوران دفاع مقدس برای ما یادآور دو نکته بود. اول اینکه حضور شهدا در هر زمان وهر مکان باعث ایجاد حلقه وحدت وانسجام در صفوف مردم شده و تمامی اقشار جامعه را، فارغ از هر موقعیت اجتماعی و افکارسیاسی وحزبی، به واسطه ادای دین به این اسوه های ایثاروشهادت گرد هم می آورد. دومین نکته ، اثبات ولایتمداری و تجدید میثاق ملت ایران با آرمان های انقلابی است که از ابتدای شکل گیری تا به امروز، جوانان بسیاری با خون خود از آن حراست وپاسداری کرده اند. اینجا ایران است.سرزمینی که فرازونشیب های فراوانی را به خود دیده است.اما نه فراز ها مردم این خاک را به خود غره کرده ونه فرودهایش مایه نا امیدی ملت شده است. سرزمین ما مهد شیرانی است که دادن جان در راه حفظ آرمان ها، برایشان همچون بازی کودکانه ای، سهل وآسان وهمچون عسل، شیرین وگواراست. گفتنی است هم زمان با سالروز شهادت حضرت ثامن الحج علی بن موسی الرضا(علیه السلام) مراسم تشییع وتدفین پیکر 8 شهید گمنام دوران دفاع مقدس با حضور قشرهای مختلف مردم برگزار شد. تشییع پیکر این شهدا با حضور جمعی از مسئولان، خانواده محترم شهدا وایثارگران وآحاد مردم از میدان نبوت نارمک آغاز شد ومراسم تدفین نیز در بوستان فدک، برگزار شد. همچنین مشخصات شهدایی که در بوستان فدک آرام گرفتند، عبارتند از: شهید گمنام 24 ساله، شهید گمنام 18 ساله، شهید گمنام 24 ساله، شهید گمنام 23 ساله، شهید گمنام 16 ساله، شهید گمنام 24ساله، شهید گمنام 16 ساله، شهید گمنام 19 ساله که به ترتیب در مناطق عملیاتی والفجر1در فکه، خیبر در جزایر مجنون، بدر در شرق دجله، کربلای 4 در جزیره ام الرصاص، والفجر2 در ارتفاعات حاج عمران، تک دشمن در فاو، والفجر 8 در جزیره فاو و محرم در منطقه شرهانی به درجه رفیع شهادت نایل آمدند. نویسنده: وحید علیزاده